De vondst van diverse schoenen in een zeventiende-eeuws scheepswrak voor de kust van Texel riep bij de auteur de vraag op waarom het eenvoudige, door en door versleten schoeisel van de bemanning uit rechter- en linkerschoenen bestond terwijl kostbare, modieuze schoenen uit dezelfde periode op een symmetrische leest gemaakt waren.
Opvallend is dat het verdwijnen van de symmetrische leest samenvalt met de introductie van de, in het Nabije Oosten gangbare, hoge hak onder het Europese modeschoeisel. Tot dusver werd verondersteld dat het voor Europese schoenmakers te moeilijk én te kostbaar zou zijn geweest om schoenen in verschillende hakhoogtes in spiegelbeeld te maken.
Terugblikkend op eerdere Arabische invloeden op schoenmode in bijvoorbeeld Spanje en Italië, zien we een iets genuanceerder beeld. De combinatie van een hak en een symmetrische zool werd zo ‘gewoon’ dat asymmetrische schoenen vrijwel geheel verdwenen tot men aan het einde van de negentiende eeuw onder invloed van de Reformbeweging weer linker- en rechterschoenen ging maken.
Dit artikel is Nederlandstalig en verscheen in het Jaarboek 2019 van de Nederlandse Kostuumvereniging. Bestel hier een exemplaar van het Jaarboek.
