Zo’n twintig jaar geleden was ik met mijn gezin in Spanje op vakantie. Het was daar dat ik smoorverliefd werd op Hermenegildo Muxart.
Ik ontmoette hem voor de etalage van een schoenenwinkel in Palamos. Ik wist toen alleen zijn achternaam: Muxart. Die naam stond op de inlegzolen van de mooiste schoenen die ik ooit had gezien. Bordeauxkleurige suède bandschoenen met een stoere vierkante neus en een enkelband met suède franjes en zilveren belletjes. Het was liefde op het eerste gezicht.
Helaas moest ik nog even wachten op een echte ontmoeting. De winkel was gesloten en pas een paar dagen later had ik de fam zo ver om nog eens terug naar dat winkeltje te gaan. Ik kan me niet meer herinneren hoe lang dat precies duurde maar ik weet nog wel dat ik gewoon buikpijn had bij het idee dat iemand anders me voor zou kunnen zijn. Het was namelijk al volop uitverkoop en het stikte van de toeristen in de omgeving.
Maar de schoenen waren blijkbaar voor mij bedoeld. Ze waren er nog en bovendien pasten ze als gegoten. Daar kwam dan ook nog eens een fikse uitverkoopkorting bij, hoewel me dat op dat moment totaal niet kon schelen. Ik had ze en zat letterlijk dagenlang op een roze schoenenwolk!
Ik heb de schoenen jarenlang gedragen. En toen ik ze uiteindelijk niet meer droeg omdat de bandjes te ver uitgerekt waren, kon ik er toch geen afstand van doen. In de loop der tijd schonk ik veel van mijn schoenen aan het museum. Maar niet deze!
Sporadisch kwam ik de naam Muxart nog eens tegen. De winkel in Palamos had nooit meer schoenen van dit merk in de collectie, althans niet de keren dat ik er kwam.
In een winkel in mijn woonplaats vond ik ooit een paar herenschoenen en hetzelfde gevoel als in Palamos overkwam me nog een keer in Bergen op Zoom. Daar trof ik een paar groene schoenen met pythonprint in felgroen met een bijbehorende handtas. “Gelukkig” niet in mijn maat en zonder schoenen vond ik de tas niet interessant genoeg.
Is het toeval dat alle drie voornoemde winkels al een paar jaar na die bewuste vakantie in Palamos gesloten zijn? Blijkbaar had Muxart zelf ook moeite genoeg om het hoofd boven water te houden. In 2013 sloot Muxart zelf ook de deuren, hoewel er in 2019 een herstart plaats vond. Het bleken evenwel laatste stuiptrekkingen van een uitzonderlijk bedrijf.
Wie is Hermenegildo Muxart eigenlijk? Goede vraag: de man is vrijwel helemaal onzichtbaar op het worldwide web. Zeker is dat hij van Spaanse afkomst is en zijn bedrijf in 1989 start in Barcelona. Gedurende een kleine 25 jaar ontwerpt Muxart bijzonder schoeisel, gemaakt van de mooiste leersoorten. Zoals gezegd sluit hij zijn bedrijf in 2013. Zes jaar later komt hij terug met zogenaamd bespoke schoeisel, dus op bestelling. En daarna verdwijnt hij weer uit zicht. Mogelijk heeft de pandemie hem voor een tweede keer de das omgedaan.
De fascinatie voor Muxart producten heeft me nooit meer verlaten. Zijn ontwerpen zijn op een bepaalde manier toch heel herkenbaar, dus toen ik een paar zwarte sandalen tegenkwam wist ik zonder het label te zien al dat het Muxarts waren. Helemaal leuk werd het toen ik de maat zag: 37. Mijn maat dus. Maar helaas pindakaas – ze vallen heel klein en ik krijg er kramp in mijn tenen van.
En dus zijn ze te koop – met pijn in mijn hart (en mijn tenen), dat wel. Maar gelukkig heb ik de bordeauxrode vakantieschoenen nog en die doe ik nooit weg. Niet van zijn lang zal ze leven!
De Muxart sandalen kopen? U krijgt dit mooie verhaal er gratis en voor niets bij!
Meer informatie vindt u in de
Muxart
Betaalbare designer schoenen
Vintage schoenen
Tweedehands schoenen
