Soms kom ik tassen tegen die meteen m’n hart stelen. Het is net als met de social media filmpjes over ernstig verwaarloosde dieren die met veel liefde, aandacht en een goede verzorging uitgroeien tot een prachtig dier en trouwe vriend. Mijn hart smelt bij zulke succesverhalen en eerlijk gezegd pink ik ook regelmatig een traantje weg.
Maar dat heb ik dus ook met tassen – en nee daar hoef ik niet bij te huilen, zo erg is het nu ook weer niet – maar soms is het wel om te janken hoe ze achtergelaten worden. Deze tas van het Nederlandse merk RUFO is daar een mooi voorbeeld van. Ik vond hem op een kerk bazar en ik viel meteen voor de prachtige groene kleur die hier en daar nog te zien was. Voor €2,- (!) was ie van mij.
Zoals gezegd was het oorspronkelijke groen nog maar op sommige stukken zichtbaar. Het leer was vuil en vlekkerig, de voering ronduit smoezelig en de sluiting beschadigd. Maar wat een fijne tas! Met maar liefst zeven vakken is deze tas echt een aanwinst als je iets kwijt wilt raken. Zo’n tas waar je een hele EHBO doos, een toilettas èn drie lunchpakketten in kunt vervoeren zonder dat je het ziet aan de buitenkant.
Maar goed, die buitenkant dus: om te beginnen heb ik die goed schoon en vetvrij gemaakt. Daarna heb ik ‘m behandeld met Saphir Canadian, een herstellende crème die reinigt, voedt en kleurt en het leer bovendien weer waterafstotend maakt.
Van te voren had ik de voering al onder handen genomen. Een sopje met ossengalzeep doet echt wonderen. De sluiting was een stuk lastiger. Uiteindelijk heb ik die bijgekleurd met een chroom pen maar het resultaat was eerlijk gezegd niet geweldig. Maar ja, met die zielige verwaarloosde dieren komt het ook niet altijd helemaal goed en toch worden ze (in die filmpjes althans) altijd liefdevol opgenomen in een nieuw gezin. Wie weet zou dat ook lukken met Groene Tas.
Zo ging de tas mee naar de Textielmarkt van de Nederlandse Kostuumvereniging. Deze markt wordt ieder jaar gehouden en is een echte aanrader voor liefhebbers van mooie lapjes, vintage kleding, streekdracht en nog veel meer. Samen met mijn studievriendin Kathleen had ik een tafeltje gehuurd waar we onze koopwaar op en rond uitstalden. Groene Tas hing een beetje verlegen tussen de andere tassen, zich ernstig bewust van zijn lelijke-eendje-status.
De eerste uren was het rustig op de markt. Zoals elk jaar is de ochtend gereserveerd voor leden van de Kostuumvereniging en dan vindt ook de Algemene Ledenvergadering plaats. En toch, tot mijn verbazing werd Groene Tas maar liefst drie keer tussen zijn broeders en zusters vandaan getrokken. En weer teruggehangen.
Maar het ondenkbare gebeurde. De dame die Groene Tas als eerste had gespot, kwam terug! En zoals in de zielige-dieren-filmpjes vond ook Groene Tas een nieuw baasje. Mevrouw blij, Groene Tas blij en ik het meest blij van allemaal want hoe fijn is het als je van iets ouds iets nieuwers kunt maken!
Nieuwsgierig naar andere succesverhalen zoals die van Groene Tas? Neem dan eens een kijkje in de shop.
